Alhoewel hij in de Chinese astrologie een haan is, net zoals zijn moeder
(haantje de voorste 
), is Damian de laatste tijd vooral een draak. Hij kruipt
grommend door het huis, is gek op vuur en voornamelijk vulkanen (maar goed dat
hij niks mee heeft gekregen van IJsland 
)en als hij dan zijn zin niet krijgt begint hij behoorlijk
vuur te spuwen.
Gisteren op school was een klein misverstand genoeg om
ons draakje opnieuw de school te doen beven.... Hij moest heel nodig naar de wc
en omdat de juf hem niet begrepen had moest hij in de klas blijven . Uit
frustratie heeft hij de juf toen geslagen, maar ja, wij weten ondertussen ook
wel dat je Damian niet vast moet pakken als hij een bui heeft...
Ik zat
in iedere geval om 9.30 met tranen in mijn ogen op de fiets om onze kleine draak
op te halen, terwijl ik eigenlijk onderweg zou moeten zijn naar mijn werk.
Godenzijdank begreep d'n chef wat er speelde en kon ik eerst onze grote kleine
man ophalen en naar oma brengen. Maikel had ondertussen al een halve dag vrij
genomen om 's middags op te vangen en ik had onze gezinscoach al gebeld om de
druk bij de GGZ op te voeren, daar hadden we namelijk nog niets van gehoord,
alhoewel het onderzoek een kleine 3 weken geleden was.
Met een beetje
pech zullen ze bij de GGZ eerst verder moeten testen met de nodige wachtlijsten,
maar zoals mijn pet nu staat, gaat Damian hoe dan ook volgend jaar naar een
andere school. Eentje waar kinderen kinderen kunnen blijven, problemen aangepakt
worden in plaats van weggewuifd en een waar ze verantwoordelijkheden onder ogen
komen in plaats van ze onder tafel te schuiven en je kop in het zand te steken.
Als ons menneke al niet eens normaal naar de wc kan gaan zonder dat ie
daarna naar huis gestuurd wordt omdat hij zich onmogelijk zou
gedragen?!?
Als ik 1 film aan mag raden die ze ter informatie op school
zouden kunnen kijken heb ik nog wel een tip voor ze:
Hoe tem je een
draak?
Tegen de tijd dat ze dat daar uitgevogeld hebben is die van
ons al uitgevlogen.
Mijn boosheid en verdriet zijn nu alleen nog maar
naar anderen gericht, niet naar onze kleine draak, dus pas maar op:
de draak is los
De status van mijn Hyves was als volgt:
Balen omdat
school belde: Damian heeft in een driftbui het kantoor van de directeur op zijn
kop gezet...
Ik was gisteren al onderweg om Damian op te halen
toen er gebeld werd van school. Of ik alsjeblieft Damian al wilde halen, want
het was foute boel. Eenmaal op school trof ik mijn grote kleine man huilend bij
het kantoor van directeur Jos. Hij klaagde over hoofdpijn en had in een driftbui
alle stoelen door de kamer gegooid. Gelukkig hield Jos op tijd de tafel tegen,
anders had ie die ook omgekregen.
Achteraf vind ik het al heel knap dat
Damian de stoelen uberhaupt op heeft kunnen tillen... 
Afijn, toen ik er eenmaal was kalmeerde ie wat en
zijn we heel snel richting huis gegaan, maar ik zat er wel even helemaal
doorheen. Straks wordt het weer stressen, omdat ik bang ben dat het nog een keer
zal gebeuren...
Mijn gezinscoach zou het gelijk doorgeven aan de GGZ, waar
we door wat extra druk van bovengenoemde coach, al eerder langs kunnen.
Vrijdag na de Pasen mogen we al op consult komen en hoe cru het ook
klinkt; ik hoop echt dat ze een diagnose kunnen stellen. Niet omdat ik graag wil
dat mijn kind iets mankeert, maar als er een diagnose is, weten we tenminste hoe
we verder kunnen. Als hij echt een autistische stoornis heeft, ADHD of iets in
die trant, hebben we wat meer duidelijkheid qua 'gebruiksaanwijzing' om het even
heel kind-onvriendelijk te noemen en kunnen we zelfs een rugzakje aanvragen voor
extra begeleiding en zorg.
Wat ook zal schelen is mijn zelfvertrouwen en
waardering. Nu voel ik me namelijk bij vlagen een ontzettend slechte moeder,
vooral als mijn kind weer eens een ander kind pijn heeft gedaan. Hij staat nu al
bekend als het kind dat steeds gilt en slaat...
Na zelf jarenlang gepest te zijn op school, had ik
gehoopt dat dat mijn kind bespaard zou blijven, maar momenteel wijst de praktijk
anders uit. Damian is zo ontzettend slim en opmerkelijk, maar er zijn zoveel
dingen die hij totaal niet lijkt te snappen, qua omgang en sociale regels, dat
hij zichzelf buiten de groep plaatst met zijn gedrag.
Wie weet wat ze
zullen zeggen als we eenmaal het consult achter de rug hebben, ik hou je in
ieder geval op de hoogte van alle ontwikkelingen. Zo ook de komende
ontwikkelingen qua werk, wat ik waarschijnlijk minder ga doen om thuis meer
structuur en regelmaat te kunnen bieden.
Mijn lieve mannetje gaat
namelijk voor, eigenlijk op zo'n beetje alles en ik wil er voor hem kunnen zijn
als ie dat nodig heeft, ook zal zou dat betekenen dat we financieel wat krapper
komen te zitten. Ik ben namelijk (vanwege buikgriep) de laatste dagen wat meer
thuis geweest en heb veel na kunnen denken over het een en ander. Geld maakt
niet gelukkig, het helpt misschien wel een beetje, maar ik ga lekker een stapje
terug doen en weer leren genieten van de kleine dingen, samen met mijn grote
kleine man, want die verdient alleen het beste... 
Ik word wakker van de telefoon. Mijn schoonmoeder belt om te
vertellen dat Damian het huis uit geslopen is en bij haar aan de deur stond. Hij
is nu binnen, maar.... 
Vier-en-half jaar oud en hij vind zich al mans genoeg om
voor 8.00 's ochtends in zijn pyama naar buiten te glippen en naar oma te lopen.
Godzijdank woont oma maar een paar deuren verder. Er spoken al allerlei vreemde
scenario's door mijn hoofd 
Terwijl ik wakker begin te worden wordt ik boos , maar al snel verandert dat in moedeloosheid 
Ik bel Maikel op en spreek af dat als hij eerder de deur
uit moet om te werken, hij de deur weer op slot moet draaien. In het verleden
heeft Damian al een keer de benen genomen. Sindsdien gaat iedere avond de knip
op de deur, zodat er niemand zomaar binnen of buiten kan.
Dit soort
situaties geven heel goed weer hoe Damian is. Dapper en ontzettend eigenwijs,
want als hij naar oma wil, gaat hij ook naar oma. De twijfel slaat alweer toe.
De laatste maanden heb ik maar al te vaak getwijfeld aan mijn eigen moederschap.
Recente ontwikkelingen hebben een ander licht op zaken geschenen.
Misschien is Damian autistisch. De testen bij de BSO+ geven aan dat dit
een mogelijkheid is. Die BSO+, waar Damian aan begonnen is vanwege zijn 'sociale
achterstand' Hij snapt af en toe gewoon niet hoe mensen (of kinderen) met elkaar
om horen te gaan. Staat ongeduldig aan je mouw te trekken, gilt overal doorheen
en gooit of duwt alles-en-iedereen die hem in de weg zit of ligt aan de kant met
alle gevolgen van dien. Het zijn van die kleine dingetjes, maar het valt op.
Tja, hij eet ook niet zo geweldig en hij kan slecht tegen verandering, maar bij
hem neemt het een iets zwaardere vorm aan dan 'normaal'
Nu weiger ik te
geloven dat mijn kind 'niet normaal' is. Wie verzint zoiets eigenlijk? Het is
net als met adel. Alleen omdat je uit een bepaalde familie komt, zou je
automatisch beter zijn dan de rest. Complete and utter bullshit! 
OK, je kunt spreken van 'het gemiddelde kind' maar
neem het alsjeblieft met een grote korrel zout. Pas dan wel meteen op dat je er
niet teveel van binnenkrijgt, want tegenwoordig krijgen we van alles teveel.
Zout, suikers, vetten 
Onze kinderen zijn kleine Billy en Bessy Turfjes aan het
worden 
en iedereen weet beter hoe je je kind op moet voeden. Zelfs
de regering, die nog niet kan beslissen of hun Minister-President aan mag
blijven na al zijn blunders en die nog niet eens een lijn kan trekken, terwijl
ze toegezegd hebben onze jongens en meiden uit Uruzgan te halen...
Mijn kind is uniek, gelukkig maar. En als er al een
diagnose gesteld zou worden, kan ik daar echt niet rouwig om zijn. Dan hebben we
alleen maar extra bewijs, dat onze kleine man anders denkt dat wat er als
'normaal' beschouwd wordt. Hij verwerkt informatie dan misschien net wat anders
dan wij. Het maakt hem niet slimmer, het maakt hem niet dommer en het zal zeker
niet betekenen dat we daarom minder van hem houden. Hij is alleen een beetje
anders...
Hoe kan dat ook anders, met ouders zoals wij?!?
